Vakantie – Barbaramama

Holidays are over….back to normal!

Barbaramama — Fri, 26 Aug 2016 09:50:49 +0000

De zomervakantie is nu echt voorbij. Dat was hij al een week voor mijn kinderen. En ook Mike is al weer een week aan het werk. Ik was nog een weekje extra vrij en dat was gezien het weer helemaal geen straf!
De weken ervoor waren qua weer nou niet bepaald geweldig. Nu vind ik het altijd bijzonder irritant als mensen zeuren over het weer (want:geen invloed op, loslaten, jammer dan en doorrr met je leven) maar ik moest toch een kleine teleurstelling wegslikken.
We hadden namelijk besloten (al ergens in Februari hoor) om dit jaar thuis vakantie te vieren. Geen lange autoritten, geen buitenland, geen hangende pubers-met-gezicht-op-onweer-en-oortjes-in onder een parasol op het strand, geen hond naar de opvang, geen doorzakbedden, geen hotel-eten en geen vooraf-vakantie-stress.
Onbewust maak je in je hoofd toch een plaatje van hoe de vakantie er dan zo’n beetje uit moet zien. Zo zagen we onszelf bijvoorbeeld élke avond lekker buiten koken, in onze buitenkeuken. We wilden naar het strand en “de zon in de zee zien zakken”. We wilden eindeloos lang buiten zitten op de veranda. We wilden ons mega grote zwembad opzetten om elke dag te plonsen.
Maar halverwege de vakantie kwam ik erachter dat we al deze fijne plannen moesten bijstellen omdat door het slechte weer het chagrijn de kop op stak. We hielden onszelf voor dat je met zulk weer beter in alle luxe thuis kon zitten dan onder een zeiknatte luifel de hele dag Rummicuppen ergens op een camping.
Dat hielp.
De plannen bijstellen hield in dat ik een hele kleine afgeslankte bucketlist maakte van “dingen die ik deze vakantie zeker wilde beleven en ervaren”.

Een daarvan was picknicken met vrienden aan de Lek, eindeloos blijven zitten bij een kampvuur en de zon in de rivier zien zakken. Dát moest toch wel één keertje haalbaar zijn?

Alhoewel de weersverwachtingen niet helemaal optimaal waren voor die dag zijn we toch gegaan…en hebben genoten! (en geleerd dat je je hart moet volgen en niet het KNMI)

Deze avonden maken het leven zo mooi! (En gelukkig hebben we dit al een paar keer herhaald)

Espania, por favor!

Barbaramama — Tue, 04 Aug 2015 10:03:02 +0000

Met al 1 dag werken achter de rug en met het mistroostige weer van vandaag denk ik met weemoed terug aan onze vakantie. De zon, de zee, het strand, de boulevard, de Paëlla, de Sangria, de flamengo, Barcelona, Gaudí….het stroomt nog door mijn lijf en gedachten.

Espania, muchas gracias!
Adiós, te queremos…

Laissez faire week

Barbaramama — Wed, 05 Nov 2014 19:49:27 +0000

Ik ga mijn droom waarmaken!
Al jaren speelde ik met het idee om eens een soort spirituele-chill-creatieve-vakantie week te organiseren in het huis van mijn ouders in Frankrijk: La Jarrige …en dan speciaal voor vrouwen.
Een paar maanden geleden hakte ik de knoop door en maakte ik concrete plannen. Eerst alleen nog in mijn hoofd. Na wat gesprekken met mijn ouders en met wat mensen om mij heen kregen mijn plannen wat meer vorm.

Het wordt een week vol ontspanning, goede gesprekken, kampvuuravonden, lekker eten&drinken en creatief bezig zijn.

Zoiets als dit…

Ik maakte een website en vandaag is de dag aangebroken dat ik mijn “kindje” kan delen met jullie.

Nieuwsgierig? Kijk dan snel op www.laissezfaire.simpsite.nl

Ezeltocht

Barbaramama — Mon, 28 Jul 2014 09:18:22 +0000

Gisteren maakten wij een wandeltocht door een prachtig bos en Frans dorpje. Onze 3 pubers op een ezeltje en onze kleinste cowboy (Neef Thom) op een Shetlandertje.
Wat was het leuk! Behalve dan dat we verdwaalden en veel langer over de tocht deden dan de bedoeling was. Voor kind, ezel en shetlander heus niet erg maar voor ons (moi, Lief, Zus en zwager) was het een hele wandeling!

Mijn zus laura met haar gezin

Vacance

Barbaramama — Fri, 25 Jul 2014 15:11:17 +0000

De familie Barbaramama is in la douce France.
Mooi weer.
Lekker eten.
Maar vooral……familie!

vlnr: Merlijne, Nina, Thom, Lucas (vriendje van Juul), Juliëtte.

Kasteel in Brantôme.

Merlijne en Nina in een riviertje.

Neefje Thom; onze kleine god in Frankrijk <3

Vakantievoorpret & tutorial

Barbaramama — Tue, 24 Jun 2014 08:16:43 +0000

Wij tellen de weken af naar de zomervakantie!
Deze laatste weken zijn best druk.
Manlief draait nog even extra diensten op zijn werk en is dus FULL-fulltime aan de slag.
Merlijne heeft haar laatste loodjes op de basischool en is druk met haar “Uitdaging”(daarover later vast meer), het eindfeest-met-toneelstuk en het zomerfeest.
Juliëtte geeft nog even gas om na de zomervakantie het HAVO-traject in de kunnen maar is een beetje OP zo aan het eind van het schooljaar.
En ik? Mijn systeem vond het nodig om nog even ziek te worden nu. Hopelijk knap ik snel op zodat ik iedereen weer bij kan staan in de eindsprint. (ohja, en zelf werken natuurlijk)

Maar dan, zodra de vakantie begint, vertrekken wij meteen ’s avonds al naar Frankrijk!
Samen met het gezinnetje van mijn zusje Laura hebben wij een busje gehuurd. We hebben er nu al lol om!

Ik zie ons al rijden met 4 volwassenen, 4 kinderen, 2 honden en een hamster op de Route du Soleil!

En om de voorpret nog wat te verhogen maakte ik een schilderijtje voor mijn zus&Fam.
Ik reeg een oranje draad door Frankrijk om de route die we gaan rijden aan te geven.

Wat heb je daarvoor nodig?
-Een fotolijstje (21×30)
-Een kaart/atlas
-potloodje
-naald
-garen/wol

Tip?
-stippel eerst de route uit met je potloodje
-prik daarna in de hele route gaatjes zodat het rijgen/borduren makkelijker gaat.
-Je kunt alles nog verder pimpen met bijvoorbeeld een mini Eiffeltorentje (als je naar Frankrijk gaat he!) of mini-autootje op het lijstje te plakken.

Bon Voyage!

Brantôme; het Venetië van de Perigord

Barbaramama — Sun, 04 Aug 2013 13:26:54 +0000

Na een paar dagen “zwembadhangen” op vakantie, vinden wij het fijn om er even opuit te gaan.
Even een stadje bezoeken ofzo…

Ik ben blij dat mijn kinderen het leuk vinden om door straatjes te slenteren of marktjes te bezoeken.

Fantastisch beeld!
De dames voor een kraampje om iets uit te kiezen en (s)papa staat klaar met de flappen

Brantôme wordt ook wel “het Venetië van de Perigord” genoemd. Wij snappen wel waarom! (zonder ooit in Venetië te zijn geweest overigens )

Wat een prachtig stadje! Een echte aanrader mocht je ooit in de buurt zijn…..

Nieuwe lens

Barbaramama — Thu, 25 Jul 2013 08:48:53 +0000

Mijn meisjes…
Met mijn nieuwe lens (Ooooooh wat ben ik blij met deze nieuwe aankoop!) kan ik ze ongemerkt bespieden

Merlijne in een momentje met haarzelf….

En Juliëtte tijdens het uitoefenen van haar grote hobbie; fotograferen..
Zo moeder, zo dochter

Home sweet home & Nieuwe site

Barbaramama — Mon, 18 Feb 2013 10:59:20 +0000

Ik ben weer Home sweet home na een geweldige week in Oostenrijk….

En hierbij presenteer ik meteen mijn spiksplinternieuwe site!

WELKOM op mijn eigen Barbaramama.nl !!

Eva, bedankt voor al je hulp!

Wat vinden jullie ervan? De komende tijd zal ik er nog wel wat aan sleutelen. Zo ga ik mijn blogrol nog verder aanvullen om ál jullie blogs te kunnen blijven volgen.

Vanaf nu dus ook weer elke maandag een Home sweet home van mij. Ik heb er zin in!

Heb jij deze week ook een Home sweet home blogje gemaakt? Voeg je linkje naar jouw HSH-blogje (dus niet van je homepage) hieronder in:

"La Jarrige"

Barbaramama — Tue, 01 May 2012 15:16:00 +0000

Na een paar hele koude dagen hier op “La Jarrige” vandaag eindelijk mooi weer!

“La Jarrige” is het (vakantie)huis van mijn ouders en ligt in de Dordogne. We vonden het huis, bijna 13 jaar geleden, na een zoektocht met wel 17 huizen-bekijken-in-3 dagen. Ik was toen hoogzwanger van mijn oudste dochter. In al die 13 jaar dat we het huis nu hebben speelde “La Jarrige” een rol bij belangrijke gebeurtenissen in mijn leven. Ik deed hier een zwangerschapstest en bleek zwanger van mijn tweede dochter. Mijn dochters leerden hier zwemmen. Ik kwam hier met heel veel verschillende mensen. Met vrienden, andere jonge gezinnen, met familie, zelfs met een groep totaal onbekende mensen op de “Reiki-week” die mijn vader organiseerde. Ook bood het huis troost toen ik na mijn scheiding in mijn eentje-met-2-kleine-kinderen naar Frankkijk reed om mijn eerste vakantie te “vieren” als alleenstaande moeder.

Nu kom ik hier al weer 5 jaar met Lief. Hij vroeg mij hier een paar jaar geleden, bij het kampvuur, ten huwelijk. Even dachten wij eraan om hier ook te trouwen maar dat bleek praktisch wat lastig.

Het huis ( en 3 hectare grond eromheen) heeft iets magisch. Iedereen die hier komt ervaart hetzelfde:

R U S T

Je VOELT de historie. Het huis komt uit 1776 en was altijd een boerderij, tot er brand uitbrak. Daarna heeft het huis 50 jaar leeg gestaan! Maar is gelukkig ontdekt door Patricia; een lieve Engelse dame, die het huis renoveerde samen met haar man. Toen haar man overleed wilde ze er niet meer alleen in wonen en verkocht ze “La jarrige” aan mijn ouders.

Vanmorgen koffie met uitzicht

Onze 3 meisjes vermaken zich prima hier

Mooie Mademoiselles!

Op de watertank van de koeien

La Jarrige

Vanmiddag chillen bij het zwembad.

“Leven als een god in Frankrijk”……ik snap die uitdrukking wel!