En toen ik naar boven keek zei ik hardop: ” Ooooh!”

Ooooh ik hou zo van blauw en oranje!
De (nog) herfstkleuren die zo mooi afsteken tegen een strakblauwe lucht; ik vind het bijna betoverend.

Thuisgekomen zette ik een lekker bakje koffie voor mezelf, de hond nestelde zich gezellig op zijn kussen en toen ik nét zat, ging de telefoon……mijn jongste Kuiken: “Mam, ik heb weer migraine, ik zie niks meer, kom je me halen van school?”

Tuurlijk lief kind!

Merlijne heeft al migraine sinds ze heel jong was. een jaar of 5, 6 was ze toen ze voor het eerst een aanval kreeg. Het begint bij haar altijd met het zien van lichtflitsen en zwarte vlekken. Vervolgens vallen delen van haar gezichtsveld uit. Eerst in het midden en dan breidt het zich uit naar bijna haar gehele zicht. Langzaam (half uur tot een uur) trekt het beeld weer recht maar dan komt de knallende hoofdpijn. Medicijnen helpen niet.
Merlijne valt dan in een diepe slaap en als ze na een paar uur wakker wordt is het vaak over. Hoogstens nog wat suf.

Slaap lekker liefje. Vanmiddag ziet de wereld er voor jou ook wel weer kleurrijker uit!

De roerige St. Michaelstijd gaat langzaam over in wat meer rust….
En heftig was het dit jaar! Heel wat draken moesten verslagen. De strijd was dit jaar zo hevig dat ik soms dacht dat ik sommige gevechten zou verliezen.

Zo bijzonder dat dit zich elk jaar weer herhaalt. Het hoort bij de kringloop van het jaar.

Nu de draken allemaal zijn verslagen, of in ieder geval zijn bevochten wordt het tijd voor de “weg naar binnen”….

Hoe heftiger de Michaelstijd was, hoe groter de behoefte aan deze reis. Tenminste, zo ervaar ik het. Soms moet ik daar bewust wat zintuigen voor sluiten; mezelf afschermen voor sommige prikkels van buitenaf. Klinkt dat zweverig? Misschien wel maar in de praktijk betekent dat niets anders dan meer thuis zijn; meer even niets; meer rust nemen. Ik merk ook dat ik bewust minder nieuws volg. Niet dat het me niets kan schelen hoor maar ik kies ervoor om niet alles door te laten dringen; niet alles binnen te laten komen.

Met alles wat al binnen IS ga ik de komende tijd aan de slag. Ik probeer alles weer te relativeren en de rust te vinden in mijzelf. “De weg naar binnen maken” betekent voor mij VOELEN. Meer luisteren naar mijn gevoel en minder naar mijn gedachten.

De natuur maakt diezelfde beweging naar binnen. De kleuren worden minder uitbundig. Bloemen en planten bloeien voor het laatst, bladeren vallen, dieren bereiden zich voor op een winterslaap, Moeder aarde verlangt naar…stilte.

De Hortensia bloeide in de zomer prachtig, met grote roze en witte bloembollen maar in de herfst vind ik de struik eigenlijk nóg mooier!

Werk aan de winkel!
Een aantal struiken in de tuin riepen me vanmorgen: “Snoeien met die hap!”

Snoeien vind ik leuk werk.
Maar het opruimen van al dat blad!

De vlinderstruik bloeit ook nog steeds.

Meer Seasons zien? Klik dan Hier

Onze buitenkeuken is nu echt af. We zijn nu in het trotse bezit van een professionele gas-BBQ én we hebben het keukenblad betegeld met superleuke Portugese tegeltjes van designtegels.nl

Gisteren hebben we genoten van heerlijke spiesjes-uit-eigen-keuken. Varkenshaas gemarineerd met ketjap&knoflook en kip met Italiaanse kruiden. Daarbij groentenspiesjes met paprika, ui en champignons.

Klaar voor de fotospam?
Hier komt ie…..

Fijn weekend!

Mij krijg je niet gelukkiger dan met een herfstwandeling in het bos.
De kleuren.
De geuren.
Héérlijk!
Met de zonnestralen die door de bomen schijnen lijkt het wel een sprookje!
Onze hond die helemaal los gaat op het sporenzoeken en bij elke kruising van een pad braaf op ons wacht. Bang dat hij ons kwijtraakt.
Wij, hand in hand. Even alle dagelijkse dingen loslaten en elkaar vinden.

Een dag zoals gisteren is een dag met een gouden randje!

Seasons is een project gestart door Jane.
Wil je er meer over weten bekijk de linkjes dan even. Meedoen kan natuurlijk ook!

Het is Herfst.
Michaelstijd in volle gang hier.
Draken worden moedig bevochten.
Alles lijkt om te slaan.
Groen wordt Rood, Buiten wordt Binnen, daglicht wordt kaarslicht, uitbundig wordt stil…
Bij ons thuis snakken we naar Rust….

Michael maakt langzaam plaats voor Sint Maarten; met zijn wijze Liefde.
Als je deelt, heeft iedereen genoeg. Delen met hart en ziel; daar gaat het om.
Uiteindelijk is geven leuker dan krijgen. Een oude spirituele wet zegt: Als je geeft, krijg je het in drievoud terug. Het is aangetoond dat mensen die veel geven Gelukkiger zijn.
Door te delen zonder iets terug te verwachten krijg je een gevoel van voldoening. De wet van Geven geldt echt niet alleen voor aardse goederen zoals geld, spullen, eten of drinken maar ook zeker voor ontastbare zaken als emoties, complimenten, Liefde en Vriendelijkheid.
Vooral de laatste spreekt mij heel erg aan. Gewoon een beetje vriendelijk zijn kost echt niets extra’s! Sterker nog: het is de snelste manier om ook iets terug te krijgen. Namelijk een lach, een aardig woordje of gewoon een vriendelijke blik.

Ik ben een gever van nature. Ik geef graag. Ik word blij van Geven.
Maar dat Geven van mij is soms wel een dingetje. Ik blijf geven totdat er weinig over blijft om te geven en totdat ik besef dat Ontvangen soms ook best leuk zou zijn.
Wat dat betreft kan ik nog wel wat leren van Sint Maarten. Hij gaf tenslotte maar de helft van zijn mantel weg aan de arme bedelaar. Het is goed om nog wat over te houden voor jezelf. Je kunt niet meer Delen als je álles weggeeft.

Ik denk dat ik van die laatste zin een tegeltje maak!

So long Summer.
Hello Autumn!

Ik ben echt een Herfst typje.
Elk seizoen heeft zo haar eigen charme maar de Herfst komt bij mij „het meest binnen”.

In deze tijd (Herfst/Michaëlstijd) keren we naar binnen, net als dat we dat letterlijk doen omdat de dagen kouder en korter worden.
Tijd om het uitbundige van de zomer gedag te zeggen. Te stoppen met al het licht buiten onszelf te zoeken. Het wordt tijd om het buitenlicht uit te doen en de lichtjes binnen aan te steken. Letterlijk en figuurlijk.
Bij het naar binnen keren worden we uitgenodigd om aan de slag te gaan met onze „Draken”. Voor welke dingen willen we niet langer weglopen of onze ogen sluiten? Waar willen we aan werken om meer innerlijke rust te krijgen? Welke dingen komen steeds maar wéér op ons pad? Dingen waarvan we altijd geloofden dat ze ons per toeval troffen. Michaëlstijd laat ons zien dat die dingen ons juist herhaaldelijk „toevallen” omdat er blijkbaar nog iets te leren valt.

Natuurlijk kun je dit zweverig gezemel vinden; of zelfs onzin. Natuurlijk kun je „de weg naar binnen” ook niet maken. Niet bewust althans. Onbewust doet de natuur dat wél. Dat is de kringloop van een jaar. Een jaar met 4 seizoenen die in elkaar overgaan. En het mooie ervan is: mocht je dit jaar nog niet toe zijn aan de confrontatie met sommige interne dingen, volgend jaar dient zich weer een Michaëlsperiode aan

Welke draak wil jij graag verslaan?

Wil je meer weten en lezen over Seasons? Klik dan HIER!

Het volgen van de kringloop van het jaar is mijn ingangetje naar mijn innerlijke wereld; mijn kern.
Dit klinkt voor sommigen misschien zweverig, geitenwollensokkerig, linksgedraaid en vaag. Voor mij niet. Het volgen van de kringloop van het jaar geeft mij houvast en zorgt ervoor dat ik niet opgeslokt word door het jachtige, snelle en materialistische bestaan.
Ik vind het bij tijd en wijle knap lastig om mijn eigen innerlijke stemmetje nog te horen boven al het lawaai uit.

Ik heb nogal de neiging om rekening te houden met alles en iedereen.
Hoe harder het buiten waait en stormt, hoe meer ik de behoefte voel om net als de natuur naar binnen te keren.
Letterlijk naar binnen keren door het in huis gezellig te maken, kaarsjes aan, minder buitenshuis doen, lekker op de bank met een kleedje en een haakwerkje.
Figuurlijk naar binnen keren door soms even stil te zijn en te voelen. Ruimte scheppen in mijn hoofd. Even afstand te nemen van sommige dingen. Zelfs van al het nieuws dat elke dag over ons heen gegooid wordt. Even géén mening hebben over “belangrijke” zaken is heel lekker en bevrijdend. Ik word er, naar mate ik ouder word, steeds beter in om dit te doen zonder schuldgevoel. Aan de buitenkant kan “het naar binnen keren” gezien worden als desinteresse voor de mensen en de wereld om me heen. Dat is het niet. Zelfbescherming heet dat.

Ik heb het ,zeker in de herfst, nodig om ruimte in mezelf te maken, te leren omgaan met de “najaarsstormen”, mijn eigen creativiteit weer te voelen, blij te worden met mezelf en mijn energievoorraad weer aan te vullen.

Ik tel mijn eikels en mijn zegeningen…

…om tot de conclusie te komen dat ik alles heb wat mijn hartje begeerd en dat het leven eigenlijk best heel V U R R U K K U L L U K is als je alle ruis weglaat.

Of om met de woorden van mijn oma te spreken: “Ik ben blij dat ik geboren ben!”

En ineens moest ik weer aan dit prachtige nummer van U2 denken…

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

Vanmorgen een heerlijke wandeling met de hond gemaakt.
Ik durf echt te zeggen dat ik dit weer het állerlekkerste weer van álle weersoorten vind.
Zon, een beetje fris en de herfst die in de lucht hangt!

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!