Daar schrijf ik blogjes over mijn werk als Verpleegkundige. Mocht je iets met het vak hebben, of gewoon nieuwsgierig zijn, dan nodig ik je graag uit om eens een kijkje te komen nemen.

Afijn, vanmorgen kwam er dus een heuse fotograaf bij mij thuis en werd er een fotoshoot gemaakt. Aanstaande vrijdag wordt het interview afgenomen; reuze spannend!

Voor eventjes voelde ik mij een filmster.
En alhoewel ik het een hele leuke ervaring vond, benijd ik mensen die vaker een fotoshoot hebben helemaal niet. Laat mij maar lekker, in een wit uniform, aan een bed staan!

Je ziet het, het was een serieuze aangelegenheid ;))

Wat was het heerlijk in het bos met man,jongste en hond.

Nu gaan we lekker met z’n vijfen op de bank een filmpje kijken….lamlendig hangend

Fijne zondag!

Ik nam vanmorgen mijn camera mee naar de haven, hier in Wijk bij Duurstede, en genoot van de zon op mijn gezicht.
Wat HOU ik toch van dit mooie stadje aan de rivier!

Ooit…ooit…OOIT ga ik wonen in één van de prachtige huizen bij de stadsmuur-met-uitzicht-over-de-Lek. Dream on Bar!

En tot die tijd kom ik hier gewoon af en toe op een bankje zitten en kijk uit over het water….

Zó mooi hoe je de verschillende waterstanden kan zien aan de kade….

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

Maar hoe doe je dat in een enorm groot weiland met 3 loslopende paarden?
Eropaf dan maar…..

Nog niet zo eenvoudig.
De paarden reageren uitgelaten op de groep, toch wel zenuwachtige, kinderen en rennen van de ene naar de andere kant van het weiland.

Toch lukt het na een tijdje om wat rust te krijgen en een voorzichtige kennismaking te hebben.
De paarden doen net of ze verschrikkelijk druk zijn met eten maar houden de kinderen continu in de gaten.

Zo mooi om te zien hoe mijn meisje genoot van de verschillende oefeningen. Het is voor haar heel leerzaam om te merken dat ze puur vanuit haar eigen kracht, invloed heeft op de reacties van anderen.

En hoe mooi is het dan als er uiteindelijk een écht contact ontstaat tussen puber en paard.

Allebei volkomen op hun gemak bij elkaar…..

Knap gedaan Juultje!

Dit is wat ze zei na de workshop:

“Pas als je echt jezelf bent, gaat het contact vanzelf”.
“Als je je anders voordoet dan dat je bent,krijgt je ook niet de goede aandacht terug”.
“Je leert om anderen de ruimte geven om te laten zijn wie zij zijn”.

Lachen toch?!

Meer weten over deze workshop? www.mirandapaardencoaching.nl

Het volgen van de kringloop van het jaar is mijn ingangetje naar mijn innerlijke wereld; mijn kern.
Dit klinkt voor sommigen misschien zweverig, geitenwollensokkerig, linksgedraaid en vaag. Voor mij niet. Het volgen van de kringloop van het jaar geeft mij houvast en zorgt ervoor dat ik niet opgeslokt word door het jachtige, snelle en materialistische bestaan.
Ik vind het bij tijd en wijle knap lastig om mijn eigen innerlijke stemmetje nog te horen boven al het lawaai uit.

Ik heb nogal de neiging om rekening te houden met alles en iedereen.
Hoe harder het buiten waait en stormt, hoe meer ik de behoefte voel om net als de natuur naar binnen te keren.
Letterlijk naar binnen keren door het in huis gezellig te maken, kaarsjes aan, minder buitenshuis doen, lekker op de bank met een kleedje en een haakwerkje.
Figuurlijk naar binnen keren door soms even stil te zijn en te voelen. Ruimte scheppen in mijn hoofd. Even afstand te nemen van sommige dingen. Zelfs van al het nieuws dat elke dag over ons heen gegooid wordt. Even géén mening hebben over “belangrijke” zaken is heel lekker en bevrijdend. Ik word er, naar mate ik ouder word, steeds beter in om dit te doen zonder schuldgevoel. Aan de buitenkant kan “het naar binnen keren” gezien worden als desinteresse voor de mensen en de wereld om me heen. Dat is het niet. Zelfbescherming heet dat.

Ik heb het ,zeker in de herfst, nodig om ruimte in mezelf te maken, te leren omgaan met de “najaarsstormen”, mijn eigen creativiteit weer te voelen, blij te worden met mezelf en mijn energievoorraad weer aan te vullen.

Ik tel mijn eikels en mijn zegeningen…

…om tot de conclusie te komen dat ik alles heb wat mijn hartje begeerd en dat het leven eigenlijk best heel V U R R U K K U L L U K is als je alle ruis weglaat.

Of om met de woorden van mijn oma te spreken: “Ik ben blij dat ik geboren ben!”

En ineens moest ik weer aan dit prachtige nummer van U2 denken…

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

Vanmorgen een heerlijke wandeling met de hond gemaakt.
Ik durf echt te zeggen dat ik dit weer het állerlekkerste weer van álle weersoorten vind.
Zon, een beetje fris en de herfst die in de lucht hangt!

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

’s Morgensvroeg, als de zon opkomt en de aarde wordt verwarmd, hult de natuur zich in nevel..
Een typisch plaatje van de Dordogne in September…
Nog onbekend wat de dag zal brengen…
Een strakblauwe lucht met zon?
Of wordt het een dag bij het knapperend haardvuurtje?

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

Omdat het dorp niet ver van ons huis in Frankrijk ligt (en mijn ouders er uit nieuwsgierigheid al een aantal keren waren geweest) gingen wij er heen…
Het was “spooky”!
Het dorp was verlaten en heeft erg lang te koop gestaan. Alles ademt een vervallen sfeer uit.
Het kapelletje leek soms nog gebruikt te worden. Een Mariabeeld, een altaar-met-bloemen en een antieke bidstoel waren daar de stille getuige van.

We hebben daar rondgewandeld en overal gesnuffeld en natuurlijk gefotografeerd:

AHAE, een Japanse kunstenaar, heeft het dorpje gekocht. En nu ben ik zo benieuwd wat hij ervan gaat maken.

Als je in het dorpje bent kan je een wandeling-naar-beneden maken, door een prachtig bos. Je komt dan bij 3 heilzame en geneeskrachtige bronnen.

Maar daar meer over in een volgend blogje….

Have a lazy sunday!