Het viel me op dat er rare donkere plekken onder de Hortensiastruik verschenen. Na wat onderzoek bleek de struik last van bladluis te hebben.

Het blad zat vol met met plakkerig spul. Honingdauw heet dat.

Nu had ik geen zin in gif in m’n tuintje dus ging ik voor de ecologische oplossing.
Lieveheersbeestjes!

Bij Rood met zwarte stippen bestelde ik larfjes van lieveheersbeestjes.

Vandaag werden ze bezorgd. Keurig in een doosje per post.
Toen ik het doosje openmaakte zag ik dat er één vriendje was ontsnapt

Het werkt heel makkelijk: In het doosjes zit een zakje met de lieveheersbeestjes-in-wording.

Je neemt het zakje mee naar buiten, vouwt ‘m open en hangt het hele handeltje in de struik-met-ongenodigde-beestjes.

De larven eten als het goed is binnen 2 weken de luizen op.
Uiteindelijk worden het natuurlijk lieveheersbeestjes. De reden waarom ik larven bestelde (je kan namelijk ook volwassen Lieveheersbeestje kopen) is dat larven nog niet weg kunnen vliegen.

Nou beestjes, eet smakelijk!

Maar daar had ik geen zin in.
Ik had zin in bos!

Wat een lekkere winterwandeling heb ik gemaakt.
Samen met mijn vriendje Wellus.

Ook in deze tijd van het jaar vind ik het fijn om te struinen in het bos.
Te genieten van de geuren en de kleuren.

Als ik vanmorgen lui thuis was gebleven had niet:
-een grote bonte specht van dichtbij kunnen bewonderen
-een hert, het pad waarop ik liep, zien oversteken
-de zon zo prachtig door de bomen zien schijnen

Wellus is niet de meest makkelijke hond om op de foto te zetten.
Hij is pikzwart dus de belichting is vaak een probleem. En meneer komt altijd meteen op me af rennen als ik op mijn hurken ga zitten om hem te fotograferen.
Lang leve mijn 70-300 lens!

Met een koude neus en frisse energie kom ik de rest van de dag prima door!

En Wellus ligt hier knock-out te dromen van zijn volgende boswandeling

Zo schattig!

Ik heb de hond thuisgebracht en ben snel met mijn camera weer terug gegaan.

Wat is de Lente toch mooi!
De tijd van het ontluiken van de natuur.
De tijd van nieuw leven.
De tijd van verwachting en hoop.

Ik ken weinig dingen die ik schattiger vind dan mini-eendjes.

En toen was mama-eend alle aandacht van die rare mevrouw-in-stippeltjesjurk-met-camera zat en vertrok met haar kroost…..

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

Maar hoe doe je dat in een enorm groot weiland met 3 loslopende paarden?
Eropaf dan maar…..

Nog niet zo eenvoudig.
De paarden reageren uitgelaten op de groep, toch wel zenuwachtige, kinderen en rennen van de ene naar de andere kant van het weiland.

Toch lukt het na een tijdje om wat rust te krijgen en een voorzichtige kennismaking te hebben.
De paarden doen net of ze verschrikkelijk druk zijn met eten maar houden de kinderen continu in de gaten.

Zo mooi om te zien hoe mijn meisje genoot van de verschillende oefeningen. Het is voor haar heel leerzaam om te merken dat ze puur vanuit haar eigen kracht, invloed heeft op de reacties van anderen.

En hoe mooi is het dan als er uiteindelijk een écht contact ontstaat tussen puber en paard.

Allebei volkomen op hun gemak bij elkaar…..

Knap gedaan Juultje!

Dit is wat ze zei na de workshop:

“Pas als je echt jezelf bent, gaat het contact vanzelf”.
“Als je je anders voordoet dan dat je bent,krijgt je ook niet de goede aandacht terug”.
“Je leert om anderen de ruimte geven om te laten zijn wie zij zijn”.

Lachen toch?!

Meer weten over deze workshop? www.mirandapaardencoaching.nl

Have a lazy sunday!

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

Gisteren aan het einde van de middag namen we hem mee naar een prachtige “hondenzwemplek” aan de rivier de Lek. Hoe luxe is dat? Een strandje, speciaal voor honden.

Wellus vind het prachtig. Speelt met andere honden, rent zó hard en veel dat zijn tong op zijn pootjes hangt en trekt af en toe een baantje in de rivier.

Wat een hondenleven zeg!

Bij ons in de wijk woont al jaren een zwanen-echtpaar. Elk jaar veranderd de oever van de sloot in een kraamkamer. Kraambezoek is echter niet welkom….

Papa-zwaan verdedigd zijn kinderzwaantjes met een hoop vleugelgezwaai en snavelgeblaas.
Mooi om te zien dat de natuur zich weinig aantrekt van woonwijken en hun bewoners. Papazwaan straalt iets uit van : “Leuk dat jullie hier 36 keer per dag voorbij komen gefietst, gewandeld of gereden maar dit is MIJN leefomgeving en ik ga hier gewoon wonen met mijn zwanengezin!….lekker puh!”

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

Today we went to the farm with Merlijne’s schoolclass. We learned everything about the farmerslife!.