De roerige St. Michaelstijd gaat langzaam over in wat meer rust….
En heftig was het dit jaar! Heel wat draken moesten verslagen. De strijd was dit jaar zo hevig dat ik soms dacht dat ik sommige gevechten zou verliezen.

Zo bijzonder dat dit zich elk jaar weer herhaalt. Het hoort bij de kringloop van het jaar.

Nu de draken allemaal zijn verslagen, of in ieder geval zijn bevochten wordt het tijd voor de “weg naar binnen”….

Hoe heftiger de Michaelstijd was, hoe groter de behoefte aan deze reis. Tenminste, zo ervaar ik het. Soms moet ik daar bewust wat zintuigen voor sluiten; mezelf afschermen voor sommige prikkels van buitenaf. Klinkt dat zweverig? Misschien wel maar in de praktijk betekent dat niets anders dan meer thuis zijn; meer even niets; meer rust nemen. Ik merk ook dat ik bewust minder nieuws volg. Niet dat het me niets kan schelen hoor maar ik kies ervoor om niet alles door te laten dringen; niet alles binnen te laten komen.

Met alles wat al binnen IS ga ik de komende tijd aan de slag. Ik probeer alles weer te relativeren en de rust te vinden in mijzelf. “De weg naar binnen maken” betekent voor mij VOELEN. Meer luisteren naar mijn gevoel en minder naar mijn gedachten.

De natuur maakt diezelfde beweging naar binnen. De kleuren worden minder uitbundig. Bloemen en planten bloeien voor het laatst, bladeren vallen, dieren bereiden zich voor op een winterslaap, Moeder aarde verlangt naar…stilte.

Maar daar had ik geen zin in.
Ik had zin in bos!

Wat een lekkere winterwandeling heb ik gemaakt.
Samen met mijn vriendje Wellus.

Ook in deze tijd van het jaar vind ik het fijn om te struinen in het bos.
Te genieten van de geuren en de kleuren.

Als ik vanmorgen lui thuis was gebleven had niet:
-een grote bonte specht van dichtbij kunnen bewonderen
-een hert, het pad waarop ik liep, zien oversteken
-de zon zo prachtig door de bomen zien schijnen

Wellus is niet de meest makkelijke hond om op de foto te zetten.
Hij is pikzwart dus de belichting is vaak een probleem. En meneer komt altijd meteen op me af rennen als ik op mijn hurken ga zitten om hem te fotograferen.
Lang leve mijn 70-300 lens!

Met een koude neus en frisse energie kom ik de rest van de dag prima door!

En Wellus ligt hier knock-out te dromen van zijn volgende boswandeling

Mijn zus laura met haar gezin

Wat was het heerlijk in het bos met man,jongste en hond.

Nu gaan we lekker met z’n vijfen op de bank een filmpje kijken….lamlendig hangend

Fijne zondag!

Het volgen van de kringloop van het jaar is mijn ingangetje naar mijn innerlijke wereld; mijn kern.
Dit klinkt voor sommigen misschien zweverig, geitenwollensokkerig, linksgedraaid en vaag. Voor mij niet. Het volgen van de kringloop van het jaar geeft mij houvast en zorgt ervoor dat ik niet opgeslokt word door het jachtige, snelle en materialistische bestaan.
Ik vind het bij tijd en wijle knap lastig om mijn eigen innerlijke stemmetje nog te horen boven al het lawaai uit.

Ik heb nogal de neiging om rekening te houden met alles en iedereen.
Hoe harder het buiten waait en stormt, hoe meer ik de behoefte voel om net als de natuur naar binnen te keren.
Letterlijk naar binnen keren door het in huis gezellig te maken, kaarsjes aan, minder buitenshuis doen, lekker op de bank met een kleedje en een haakwerkje.
Figuurlijk naar binnen keren door soms even stil te zijn en te voelen. Ruimte scheppen in mijn hoofd. Even afstand te nemen van sommige dingen. Zelfs van al het nieuws dat elke dag over ons heen gegooid wordt. Even géén mening hebben over “belangrijke” zaken is heel lekker en bevrijdend. Ik word er, naar mate ik ouder word, steeds beter in om dit te doen zonder schuldgevoel. Aan de buitenkant kan “het naar binnen keren” gezien worden als desinteresse voor de mensen en de wereld om me heen. Dat is het niet. Zelfbescherming heet dat.

Ik heb het ,zeker in de herfst, nodig om ruimte in mezelf te maken, te leren omgaan met de “najaarsstormen”, mijn eigen creativiteit weer te voelen, blij te worden met mezelf en mijn energievoorraad weer aan te vullen.

Ik tel mijn eikels en mijn zegeningen…

…om tot de conclusie te komen dat ik alles heb wat mijn hartje begeerd en dat het leven eigenlijk best heel V U R R U K K U L L U K is als je alle ruis weglaat.

Of om met de woorden van mijn oma te spreken: “Ik ben blij dat ik geboren ben!”

En ineens moest ik weer aan dit prachtige nummer van U2 denken…

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

Vanmorgen een heerlijke wandeling met de hond gemaakt.
Ik durf echt te zeggen dat ik dit weer het állerlekkerste weer van álle weersoorten vind.
Zon, een beetje fris en de herfst die in de lucht hangt!

Meer lezen over Seasons? Klik dan Hier!

En na een minuut of wat doemt er een groot kruis op, behangen met kledingstukken die mensen achterlaten. De kledingstukken worden geofferd.

Ik vond het wat te ver gaan om mijn spijkerbroek, bh of prijzige King Louie-vestje daar achter te laten maar ik vond in mijn broekzak nog een door mij zelfgehaakt dingetje.
Stof is stof dacht ik..en knoopte het dingetje plechtig aan het kruis.

Op 3 plekken langs het bospad kom je waterbronnen tegen. Er wordt gezegd dat het water uit deze bronnen geneeskrachtig is.

En naast de bron staat een soort brievenbusje..

Op een briefje mag je een wens voor jezelf (of een ander) schrijven die te maken heeft met Genezing.

En onder het mom van: “Baat het niet dan schaadt het niet” deponeerde ik mijn briefje in de bus